نیروهای محرک اصلی:
کمبود نیروی کار و افزایش هزینه ها در صنعت تولید:جوشکاران ماهر به طور فزایندهای کمیاب میشوند و هزینههای نیروی کار همچنان در سطح جهانی افزایش مییابد، بهویژه در کشورهای توسعهیافته و نیروگاههای تولیدی مانند چین، که شرکتها را به جایگزینی کارگران با روباتها برای تضمین تولید پایدار سوق میدهد.
پیگیری کیفیت و ثبات بالا:در صنایعی مانند خودروسازی، هوافضا و انرژی های نو، کیفیت جوش مستقیماً بر ایمنی و عملکرد محصول تأثیر می گذارد. ربات ها می توانند ثبات و تکرار بیشتری نسبت به کار دستی ایجاد کنند.
پیشرفت های تکنولوژیکی و کاهش هزینه ها:هزینه سختافزار ربات به تدریج کاهش مییابد، در حالی که پیشرفتها در فناوری حسگر (مخصوصاً دید سه بعدی)، نرمافزار آفلاین، و الگوریتمهای هوش مصنوعی باعث میشود رباتهای جوشکار{1}} کاربرپسندتر، هوشمندتر، و قادر به انطباق با کارهای پیچیدهتر شوند و به طور مداوم موانع ورود و دوره بازپرداخت را بهینه کنند.
تقاضای پررونق در زمینه های کاربردی نوظهور:
وسایل نقلیه با انرژی جدید: تقاضا برای جوشکاری در سینی باتری (جوشکاری لیزری آلیاژ آلومینیوم، FSW)، موتورهای الکتریکی و ساختارهای سبک وزن بدن سفید در وسایل نقلیه انرژی جدید در حال افزایش است.
انرژیهای تجدیدپذیر: جوشکاری ساختارهای بزرگ-برجهای توربین بادی، براکتهای فتوولتائیک و تجهیزات ذخیرهسازی و حمل و نقل هیدروژن در بخش انرژیهای تجدیدپذیر.
زیرساخت و ساخت: جوشکاری خودکار ساختمان های مدولار و پل های اسکلت فلزی
